Einde van een tijdperk: voorbeschouwing Il Lombardia 2026
Zaterdag 10 oktober valt het doek over het klassieke seizoen met de 120e editie van Il Lombardia, de "Classica delle Foglie Morte". Van Bergamo naar Como, 239 kilometer, negen beklimmingen en ruim 4.600 hoogtemeters — en voor het eerst sinds 2020 zonder de naam die het laatste Monument van het jaar vijf edities op rij naar zich toe trok.
Geschiedenis & context
Il Lombardia is, samen met Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik, een van de vijf Monumenten van het wielrennen, en sluit al meer dan een eeuw het klassieke seizoen af. De bijnaam "koers van de vallende bladeren" verwijst naar het tijdstip op de kalender: begin oktober, wanneer de rest van het peloton al naar het einde van het seizoen toewerkt, strijden hier nog de beste klimmers en klassiekerspecialisten om de laatste grote prijs van het jaar.
De voorbije vijf edities werden volledig gedomineerd door één naam: Tadej Pogačar won van 2021 tot en met 2025 onafgebroken, als eerste renner ooit die hetzelfde Monument vijf keer op rij op zijn naam schreef, en pakte daarmee zijn tiende Monumentzege in totaal. Die reeks eindigt dit jaar node: de Sloveen liep in de Vuelta a España een sleutelbeenbreuk op en moet noodgedwongen toekijken, net als bij het WK en EK eerder deze herfst. Voor het eerst sinds 2020 gaat Il Lombardia van start zonder de torenhoge favoriet van de voorbije jaren — een unieke uitgangspositie voor een veld dat nu toch echt een nieuwe naam op de erelijst moet bijschrijven.
Vernieuwingen ten opzichte van vorig jaar
De organisatie van RCS Sport presenteerde het parcours eind september in Milaan, en koos voor enkele opvallende aanpassingen:
- Omgekeerde rijrichting. Vorig jaar reden de renners van Como naar Bergamo; dit jaar gaat de koers in omgekeerde richting, van Bergamo naar Como.
- Geen Colma di Sormano meer. De beruchte Sormano, die in 2024 nog de beslissende klim was toen Pogačar er alleen wegreed, verdwijnt uit het parcours. Daarvoor in de plaats komt een finale die leunt op de Civiglio en een dubbele beklimming van San Fermo della Battaglia.
- Een zwaardere, compactere finale. De laatste 28 kilometer bevatten nu drie aparte beklimmingen met nauwelijks recuperatietijd ertussen — objectief minstens zo selectief als de voorganger met de Sormano, maar met minder ruimte om op adem te komen tussen de hellingen.
- Nieuw randprogramma. Voor het eerst organiseert RCS op 9 oktober, de avond voor de koers, een officiële ploegenpresentatie op de Sentierone in Bergamo — een nieuwigheid die de band tussen renners en publiek moet versterken op de vooravond van de wedstrijd.
- Iets langer parcours. De afstand groeit licht van 238 naar 239 kilometer, met een vergelijkbaar totaal aan hoogtemeters (circa 4.600 meter, tegenover 4.500+ vorig jaar).
Het resultaat is een parcours dat weliswaar een iconische klim verliest, maar er een minstens even venijnige, compactere ontknoping voor teruggeeft.
Het parcours in grote lijnen
Na een kort vlak stuk vanuit Bergamo door de Val Seriana volgt meteen een reeks beklimmingen in de Bergamese Voor-Alpen — Selvino, Colle di Berbenno en de Valpiana via Roncola — die de koers vanaf de eerste meters hard maken, nog voor er van een echte finale sprake is. Via de Giovenzana-kant van de Colle Brianza en een snelle afdaling bereiken de renners vervolgens het Comomeer bij Lecco, waarna de weg langs de oostelijke oever naar Bellagio voert.
Daar begint de beklimming die het DNA van deze koers vormt: de Madonna del Ghisallo, met passages tot 14%, op 60,6 kilometer van de streep. Na de afdaling richting Como volgt een laatste lokale lus van 22 kilometer met de drie sleutelmomenten van de dag:
- San Fermo della Battaglia (eerste passage, 397m, 2,7 km aan 7,2% met pieken tot 10%) — op 27,1 kilometer van het einde.
- De Civiglio — op 16,7 kilometer van de streep, het venijnigste klimmetje van de drie.
- San Fermo della Battaglia (tweede en laatste passage), via een smalle weg met oneffen wegdek, op amper 5,2 kilometer van de finish.
Na die laatste klim volgt een technische afdaling terug naar het centrum van Como, waar de renners via brede boulevards naar de Lungolario Trento rijden. De laatste 600 meter bestaan uit één lange, vegende bocht naar links, gevolgd door een finishstraat van zeven meter breed — smal genoeg om posititionering ook in de allerlaatste meters cruciaal te maken. Met drie beklimmingen in het laatste half uur en nauwelijks hersteltijd ertussenin, is de kans klein dat deze editie op een grote groepssprint uitdraait: verwacht een select kopgroepje dat op de laatste San Fermo of in de afdaling erna het verschil maakt.
Het weer
De weersverwachting voor zaterdag 10 oktober oogt redelijk gunstig: een maximumtemperatuur van ongeveer 20 graden Celsius, met een minimum rond 11 à 12 graden, en slechts 10% kans op neerslag op de koersdag zelf. Daarmee lijkt het ergste weer net op tijd te zijn gepasseerd — de regio kreeg in de dagen voor de koers nog te maken met een flinke regenperiode, met zelfs 70% neerslagkans op de donderdag voorafgaand aan de wedstrijd.
Dat tijdsverloop is niet onbelangrijk: hoewel de koers zelf droog lijkt te verlopen, kunnen de smalle, bochtige afdalingen rond San Fermo della Battaglia en Civiglio – met hun oneffen wegdek – nog vochtig zijn van de regen eerder in de week. In combinatie met een finale waarin drie klimmetjes elkaar razendsnel opvolgen, is het risico op valpartijen in de afdalingen een factor om in de gaten te houden, ook al is van een regenrace in de klassieke zin van het woord vermoedelijk geen sprake.
Team Visma | Lease a Bike in de schijnwerpers
Visma | Lease a Bike trekt naar het laatste Monument van het jaar met een sterke ploeg:
- Matteo Jorgenson — kopman
- Davide Piganzoli
- Louis Barré
- Bruno Armirail
- Ben Tulett
- Victor Campenaerts
- Tijmen Graat
Jorgenson is de voor de hand liggende leider: de Amerikaan bouwde dit seizoen verder aan zijn palmares in de Ardennen-klassiekers en combineert uithoudingsvermogen met een goed eindschot, precies de combinatie die een parcours met drie slotklimmen vraagt. Interessanter is misschien wel de rol van Davide Piganzoli. De Italiaan won recent nog de Giro dell'Emilia en koerst dus in uitstekende vorm naar zijn thuisland toe — een scenario waarin hij, ondanks zijn status als tweede naam op papier, zomaar voor een verrassing kan zorgen op wegen die hij als geen ander kent.
Louis Barré, die eerder dit najaar nog onzeker was of hij dit seizoen nog in actie zou komen, is terug van weggeweest en voegt een bijkomende troef toe als renner die in de vroege hellingen het verschil kan maken. Bruno Armirail, Tijmen Graat, Victor Campenaerts en Ben Tulett vervolledigen de ploeg met een stevige motor en klimcapaciteit, en moeten er samen voor zorgen dat zowel Jorgenson als Piganzoli in de slotfase nog over frisse benen beschikken. Noch Jonas Vingegaard, wiens seizoen door de ploeg definitief is afgesloten, noch Wout van Aert staan dit keer aan de start — wat Visma's kansen in Como volledig op de schouders van Jorgenson en, mogelijk nog meer dan verwacht, Piganzoli legt.
Deelnemersveld & sterrenverdeling
Zonder Pogačar ligt de weg open, en zowat alle analyses wijzen in dezelfde richting: Remco Evenepoel is de topfavoriet. De Belg werd de voorbije twee jaar telkens tweede achter de Sloveen, kroonde zich deze herfst tot Europees kampioen na een nipte en bediscussieerde fotofinish tegen Giulio Ciccone, en lijkt dan ook de logische eerste naam om voor het eerst de erelijst van dit Monument te sieren.
Vlak achter hem meldt zich Isaac del Toro, die als kopman van UAE Team Emirates-XRG de rol van Pogačar overneemt en dit seizoen al meermaals bewees de sterkste klimmer in een select gezelschap te kunnen zijn. Paul Seixas, de Franse revelatie die dit jaar al vierde werd in de Tour de France, wordt eveneens breed genoemd als een van de favorieten voor de eindzege.
Overige namen om in de gaten te houden:
- Giulio Ciccone (Lidl-Trek) — thuisrijder, in uitstekende vorm na zijn tweekamp met Evenepoel op het EK, en kopman van een Lidl-Trek dat met Juan Ayuso en Quinn Simmons liefst drie kaarten kan uitspelen.
- Tom Pidcock (Pinarello Q36.5) — gevaarlijk op een technisch, aflopend parcours zoals dit.
- Juan Ayuso en Quinn Simmons (Lidl-Trek) — beiden met het klimvermogen om op de Ghisallo of San Fermo mee te doen voor de zege.
- Brandon McNulty (UAE) en Enric Mas (Movistar) als geduchte outsiders in een eventuele kopgroep.
Onze sterrenverdeling voor de eindzege:
- ⭐⭐⭐⭐⭐ Remco Evenepoel — de logische topfavoriet, in vorm en met het ideale profiel voor een lange, slopende finale.
- ⭐⭐⭐⭐ Isaac del Toro — kopman van de sterkste ploeg in koers, klaar om de rol van Pogačar over te nemen.
- ⭐⭐⭐ Paul Seixas — jong, explosief, en dit seizoen al meermaals bij de besten in de bergen.
- ⭐⭐⭐ Giulio Ciccone — thuisrijder in topvorm, met een sterke ploeg achter zich.
- ⭐⭐ Tom Pidcock — de wildcard voor een technische, aflopende finale.
- ⭐⭐ Juan Ayuso / Quinn Simmons — allebei in staat om namens Lidl-Trek een gaatje te slaan.
- ⭐ Matteo Jorgenson / Davide Piganzoli — Visma's kaarten, met Piganzoli als bijzonder gevaarlijke outsider op eigen bodem.
Met Pogačar voor het eerst in zes jaar aan de kant, een parcours dat een iconische klim inruilt voor een nog compactere, venijnigere finale, en een sterrenveld dat desondanks tot de sterkste in jaren behoort, belooft Il Lombardia 2026 een waardig slotstuk te worden van een seizoen waarin de machtsverhoudingen bovenaan het klassement eindelijk weer open lijken te liggen.
Beklimmingen
| KM | Naam | Lengte in km | Gem stijgingspercentage |
|---|---|---|---|
| 14.4 | Bocche del Gavarno | 3.1 | 4.7 |
| 32 | Selvino | 10.5 | 5.6 |
| 66.4 | Berbenno | 4.5 | 6.3 |
| 86.2 | Passo di Valcava | 10.4 | 6.1 |
| 136.7 | Giovenzana | 3.6 | 9.1 |
| 179.2 | Madonna del Ghisallo | 8.6 | 5.4 |
| 212.1 | San Fermo della Battaglia | 2.8 | 6.9 |
| 222.9 | Civiglio | 4.2 | 9.8 |
| 234.3 | San Fermo della Battaglia | 2.8 | 6.9 |
Selectie Team Visma | LeaseaBike
Bruno Armirail
Louis Barré
Davide Piganzoli
Matteo Jorgenson
Ben Tulett
Victor Campenaerts
Tijmen Graat
Reactie plaatsen
Reacties